τις αναμνήσεις τις συλλέγουμε .. δεν τις μοιραζόμαστε ποτέ

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Η ώρα του μηδέν


Δεν την καταλαβαίνεις, έρχεται σαν αύρα, σαν άνεμος και δεν κάνεις καμία κίνηση να φυλαχτείς. Τότε ξέρεις πως δεν υπάρχει προστασία, μόνο που το μαθαίνεις αργά αυτό κι έχεις σπαταληθεί επί χρόνια σε μία ανώφελη προετοιμασία. Έρχεται η στάχτη του τίποτα και σε κουκουλώνει και στέκεις ακίνητη να την υποδεχτείς ολόκληρη. Όλη η λογική του κόσμου κι αν μαζευτεί δεν μπορεί να σε αναγκάσει να σηκώσεις τα χέρια σου έστω για να κρύψεις τα μάτια σου. Η πιο μεγάλη λογική είναι αυτή. Όταν το μηδέν φτάσει, το χωράς μέσα σου σαν το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου. Το καταπίνεις και σε καταπίνει. Ψηλώνεις απεριόριστα. Ακουμπάς τα πιο ανεξερεύνητα. Δεν σε νοιάζει για τίποτα, αφού είσαι στο τίποτα. Οι διαστάσεις του τεράστιες κι ας είναι ένα απλό στρόγγυλο σημαδάκι που εφευρέθηκε σαν φάρος που αναβοσβήνει. 

Ούτε καν ένα βλέμμα προς τα πίσω δεν νιώθεις σαν απαραίτητο.

9 σχόλια:

  1. Οταν το μηδέν φτάσει η στάχτη του είναι αβάσταχτη... έρχεται και κάθεται σα βαρύδι στους ώμους μας και τους κάνει να γέρνουν... έρχεται και μπαίνει στα μάτια μας και όλα φαίνονται γκρί... έρχεται και μπαίνει μέσα μας και μας κάνει να νιώθουμε και μεις λίγοι...
    Ετσι είναι ...
    Το ξέρω... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το καλο και κακο μαζι με το μηδεν ειναι οτι ευκολα παιρνει το σχημα του καθενος μας..

    φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ξέρεις τι λένε οι μαθηματικοί Χλόη ; Το μηδέν δεν είναι αριθμός, δηλώνει ΑΠΟΥΣΙΑ αριθμού. Αν έχω 1 σπιρτόξυλο και στο τραπέζι και το πάρω (1-1=0) ΔΕΝ σημαίνει ότι στο τραπέζι υπάρχει σε σπιρτόξυλα ο αριθμός μηδεν, σημαίνει ότι από σπιρτόξυλα δεν υπάρχει τίποτα ! Κενό ! Ανυπαρξία !
    (μετά βέβαια του έδωσαν και άλλες ιδιότητες, αιώνες τσακωνόντουσαν για το τι είναι και τι δεν είναι το μηδεν, αλλά μη σε ζαλίσω με αυτά).

    Το ίδιο και στα αισθήματα... Αυτό σημαίνει "Νιώθω συναισθηματικά μηδέν", αυτό που τόσο ωραία έδωσες. Το βάρος του κενού, η στάχτη του τίποτα...

    Να νοιώθεις έτσι σπάνια σου εύχομαι. Και πολέμα !! Σφίξε τα δόντια και πολέμα !! Σε όλους μα έχουν έρθει αυτές οι ώρες.

    Και κάτι ακόμα : Όποιοι είναι τυχεροί και μπορούν, όποιοι έχουν αποθέματα, ευκαιρίες και το κυριότερο ΔΥΝΑΜΕΙΣ, το κενό το γεμίζουν με κάτι άλλο. Η στάχτη είναι και λίπασμα ξέρεις καμιά φορά. Μπορεί να βγει κάτι άλλο.

    Φιλιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ όσες φορές έφτασα στο μηδέν δε στενοχωρήθηκα....
    Γιατί απ' το μηδέν μόνο προς τα πάνω μπορείς πια να πας!
    Το άσχημο είναι όσο κατεβαίνεις....όχι όταν φτάσεις εκεί.
    Μη στενοχωριέσαι, the only way is up!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ...σαν φάρος που αναβοσβύνει...Μάλλον δείχνει το δρόμο και για την επιστροφή στον αέρα, στο οξυγόνο. Μη το χάσεις απο τα μάτια σου το φως του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ομολογώ πως αυτό που σκέφτηκα διαβάζοντας τούτες τις γραμμές ήταν 'τι θαυμαστή εσωτερική γεωδαισία είναι αυτή!"... ιχνεύεις διαστάσεις που απαιτούν μια άλλη ποιότητα ενέργειας και ένα άλλο βλέμμα... νιώθω πως αυτό, αν δεν είναι ένας αυτοματισμός που έχει τη νομοκανονική του μεθοδολογία, είναι πάντως σίγουρα μια εργασία που κάπου θα οδηγήσει... την καλησπέρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. αινιγματικό και εφυές..απλώνεσαι στα μήκη και στα πλάτη ενός μικρού σημείου και αυτό μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο..καλό δρόμο να 'χεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καρδιά μου, τούτο το μηδέν δεν είναι άξιοι όλοι έτσι να το ζούνε...
    ολοστρόγγυλο χωρίς γωνίες και αιχμές...
    να μπαίνεις μέσα του και να κυλάς... χωρίς βλέμμα να ρίχνεις πίσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το μηδέν και το άπειρο...
    Εσύ κράτα το δεύτερο...
    και μια αγκαλίτσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή